Home

Bio Gran's

Gran’s Revival

Spelen is een feest.

We schrijven 1854.

Het is afzien in de zuidelijke staten van Amerika. De zon brandt op de strooien
hoeden van de katoenplukkers. Ergens knalt de zweep van een opzichter. Het slachtoffer kermt. Zijn
buurman heft in protest een lied aan. Een strofe over hoop en vrees, weldra herhaald door zijn
lotgenoten in een traag, van lijden doortrokken ritme. ’s Avonds, rond het kampvuur voor de
barakken, brengt iemand een gitaar mee. Een ander slaat met twee tinnen lepels op zijn knieën de
maat. De groove staat direct als een huis.

We schrijven 1964.

In het van spruitjeslucht doortrokken Nederland dat herrijst, laten Pleiners en
Dijkers van zich horen. Ze zweren het bij hun jazz en rock&roll die beide hun roots hebben in de
katoenvelden van weleer. Het duurt niet lang meer of de Noordvietnamezen kluisteren hun
overvallers aan hasjiesj en opiaten. De hippies die op hun krent van het Monument op de Dam een
apenrots maken, blowen zich de tandjes en trippen op bloemetjes, vlinders, kaleidoscopen,
druipkaarsen in chantiflessen onder visnetten met bierviltjes en ellenlange gitaarsolo’s.

We schrijven 1974.

De meeste leden van Gran’s Revival zijn aangehaakt bij de protestgeneratie en
hebben hun instrumenten meegenomen. Op zolderkamertjes en in jeugdhonken beuken ze er in hun
bandjes op los. Frans op piano en bas. Hans op gitaar. Henk op de drums en later toetsen. Zanger Jan
die met zijn broer Fred in een coverband voor de Amerikaanse militairen in Duitsland speelt. Rob als
blikslager in symphonische gezelschappen en rhythm&bluesbands. Gitarist Dries is nog een blijde
verwachting.

We schrijven 1984.

Met Punk en Trash hebben de Grannies niks. Zonder het van elkaar te weten,
staan hun neuzen muzikaal al dezelfde kant uit. Maar wat een gezeik – die bandjes! Sta je op
doorbreken, ontstaan er ruzie en gedoe. Koop je een zanginstallatie, verhuist je frontman. Gevestigde
bands domineren de podia. Platenstudio’s zijn ivoren torens. Je moet wel heel veel van muziek
houden om in een bandje te spelen.

We schrijven 2024.

Sinds twee jaar staat de line-up van Gran’s Revival als een huis en is een bandje
van gelijkgestemden uitgegroeid tot een vriendenclub die lol trapt op de podia. Op het feestmenu
staan nummers van grote namen uit de jaren zestig tot tachtig. Stevige stukken, groovy, aanstekelijk –
muziek waar je blij van wordt. Schatplichtig aan onder meer BadCo, Beatles, Brood, J.J.Cale,
Creedence, Doobies, Doors, Earring, Fleetwood Mac, Free, Hendrix, Isaac, Kinks, Klaptoon, Petty,
O.Rush, Seger, Stealers’ Wheel, Stones, Them, Vaughan, Walsh, Muddy Waters, Winwood,
Zimmermann en ZZ-Top.

Dries Steegstra – a.k.a. Dries da Fries, zet een vette gitaarslag en een rauwe Muddy Watersstem neer.
Sologitarist Hans Flick schuwt het avontuur – en de bottleneck – niet. Bassist Frans Koers –
bijgenaamd Bromsnaar – vormt met blikslager Rob van der Linden een stevig ritmetandem en laat
met zijn ervaring als koordirigent zijn kennis los op de close-harmonies. Henk Duits – de Eenarmige
Bandiet – geeft met zijn toetsen klankkleur en samenhang aan het bandgeluid. Jan Duinmayer tart
zijn stembereik en steelt de show met bezielde zang, percussie en waar nodig een mondharmonica.

Gran’s motto? Stap over je instrument heen, zoek de harmonie en maak er met elkaar een feest van.

Waarvoor het publiek van harte is uitgenodigd!